Βενιζέλος Ζαννέτος και ήρωες της ΕΟΚΑ

Όταν η τόλμη ενός στελέχους του ΑΚΕΛ ξεπερνά τα κομματικά συμφέροντα και το προσωπικό κόστος.
ΑΣΦΑΛΩΣ και χαροποιεί τον κάθε Έλληνα Κύπριο η ενέργεια του στελέχους του ΑΚΕΛ Βενιζέλου Ζαννέτου, να καταθέσει στεφάνι στα Φυλακισμένα Μνήματα πριν αποχωρήσει από τις Φυλακές όπου εξέτισε ποινή μακράς φυλάκισης για εκβιασμό στην υπόθεση των κτισμάτων της ΣΥΤΑ στην Δρομολαξιά. Επρόκειτο για ασυνήθιστη ενέργεια, που όμως δεν ξάφνιασε, υπό την έννοια ότι είναι πολλοί στην ηγεσία του ΑΚΕΛ που θέλουν να τιμήσουν τους ήρωες και ζώντες μαχητές της ΕΟΚΑ, αλλά η σταλινική άνωθεν κάστα τους εμποδίζει. Απειλεί διαχρονικά με κυρώσεις τους ίδιους και τις οικογένειές τους και τους κρατεί δέσμιους μιας απαράδεκτης κατάστασης η οποία διαιωνίζει την προδοσία της ηγεσίας του κόμματος κατά τον απελευθερωτικό αγώνα και την χωρίς όρια πολεμική και συκοφαντία κατά του Αρχηγού του, στρατηγού Γεωργίου Γρίβα Διγενή.
ΕΣΤΩ και υπό τις συνθήκες αυτές, ο Β. Ζαννέτος παραμέρισε το προσωπικό κόστος της ενέργειάς του και τόλμησε να ανοίξει ένα παράθυρο τιμής προς

εκείνους οι οποίοι θυσιάστηκαν για την ελευθερία αυτού του τόπου. Ως μέλος της ηγεσίας του κομμουνιστικού κόμματος, που πολέμησε με τον πλέον χείριστο τρόπο το έπος του 1955-59 και δεν χάνει ευκαιρία να το επαναλαμβάνει, τόλμησε να καταθέσει στεφάνι στους τάφους εκείνων που το συμφέρον της πατρίδας ήταν πάνω από κάθε άλλη προτεραιότητά τους. Η ενέργεια αυτή ασφαλώς και τιμά τον Β. Ζαννέτο και τον ξεχωρίζει από πολλούς άλλους που θέλουν να συντηρούν μια αποτυχούσα ιδεολογία επιμένοντας να εξυμνούν τα υπολείμματά της, όπως οι στυγνοί δικτάτορες της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας οι οποίοι τον τελταυτίο καιρό ολοένα και προκαλούν επικίνδυνες αναταράξεις στην παγκόσμια ειρήνη με τις φρενοκομειακές ονειρώξεις τους.
ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ μας είναι όπως και άλλοι από την ηγεσία του ΑΚΕΛ ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ζαννέτου και σπεύσουν να γονατίσουν στα μνήματα των ηρώων της ΕΟΚΑ, παραμερίζοντας σκοπιμότητες και κομματικά συμφέροντα. Οι ήρωες, όλοι οι ήρωες, όλοι οι μαχητές της ΕΟΚΑ και ο Αρχηγός τους Διγενής, έκαναν τα πάντα για την απελευθέρωση αυτού του τόπου από τον αγγλικό ζυγό και το λιγότερο που ζητούν από τους επιγόνους τους είναι ένα στεφάνι ή λίγα λουλούδια στους τάφους τους. Μια δέηση για την ανάπαυση της ψυχής τους, η οποία δροσίζεται και ανακουφίζεται κάθε φορά που γίνεται κάτι τέτοιο, ιδίως από πρόσωπα που στάθηκαν εμπόδιο στην απελευθερωτική τους προσπάθεια.
ΘΕΩΡΟΥΜΕ την κίνηση Ζαννέτου ως τιμή, όχι μόνο προς εκείνους που τα ιερά τους κόκκαλα βρίσκονται κάτω από το μέρος που κατέθεσε το στεφάνι του και στάθηκε προσοχή αναπολώντας το μεγαλείο της θυσίας τους, αλλά προς το σύνολο των ηρώων και αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Όταν ο Διγενής ήχησε τον παιάνα της έναρξης του αγώνα την 1η Απριλίου 1955, δεν εξαίρεσε κανέναν από την έκκλησή του για συνεισφορά στην γιγαντιαία απελευθερωτική προσπάθεια. Είναι η ηγεσία του ΑΚΕΛ που εκδήλωσε από την πρώτη στιγμή την αντιπάθειά της σ’ αυτήν και την πολέμησε πολλαπλώς. Η πολεμική αυτή είναι καιρός να σταματήσει, γιατί ζημιώνει πολλαπλώς και το ΑΚΕΛ αλλά, πρωτίστως, γιατί διχάζει το λαό, σε καιρούς πολύ δύσκολους για τον τόπο μας.
ΟΣΟ για τα όσα ο κ. Ζαννέτος δήλωσε περί «πολιτικής πλεκτάνης και σκευωρίας» εναντίον του στην υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε και την πρόθεσή του να μιλήσει «την κατάλληλη στιγμή», το καλούμε να το πράξει χωρίς καθυστέρηση. Ειδικά τώρα σε προεκλογική περίοδο, ώστε ο λαός να είναι πλήρως ενήμερος για κάποια πράγματα που ον ενδιαφέρουν και θα θέλει να έχει γι’ αυτά την καλύτερη δυνατή γνώση.
ΣΗΜ: Επειδή ίσως κάποιοι να πουν ότι το ΑΚΕΛ καταθέτει κατά καιρούς στεφάνια στη μνήμη ηρώων της ΕΟΚΑ και , συνεπώς, και η περίπτωση Ζαννέτου εντάσσεται στα πλαίσια αυτά, η δική μας θέση είναι ότι ο Ζαννέτος τίμησε την ΕΟΚΑ. Ότι δεν ήταν επιλεκτική η ενέργειά του. Άλλωστε, η τιμή για να είναι τέτοια, πρέπει να είναι σφαιρική και όχι επιλεκτική. Και έτσι ακριβώς είδαμε την κατάθεση στεφάνου από τον Ζαννέτο στα Φυλακισμένα Μνήματα. Ο Αυξεντίου, ο Παλληκαρίδης, ο Μάτσης και οι άλλοι ήρωες που είναι θαμμένοι εκεί δεν έκαναν τον αγώνα πρωτοβουλιακά από μόνοι τους, αλλά ανήκαν σ’ ένα συμπαγές, αδιάσπαστο σύνολο. Με όρκο, αρχές, καθήκοντα και Αρχηγό που καθόριζε, καθοδηγούσε και ρύθμιζε τα πάντα.
nikospa.wordpress.com
12.8.2017

Advertisements
This entry was posted in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink.