Περί «άρσης του απορρήτου» και προκύπτουσες ευθύνες

ΒΟΥΛΗ

Δεν είναι λάθος σκηνικό, με ξωτικά κι ανδράποδα,

είναι της Κύπρου η Βουλή, με όλα της ανάποδα!..

ΣΕ παρατήρηση δημοσιογράφου ραδιοφωνικού σταθμού, ότι και μέχρι τώρα γίνονταν παρακολουθήσεις τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών μέσων από την αστυνομία, ο εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ Πρ. Προδρόμου είπε «ναι γίνονταν, φαντάζομαι όμως τώρα!..»

ΕΙΝΑΙ αυτό που γράψαμε κι εμείς κατ’ επανάληψη, αλλά κανένας από την αστυνομία – ούτε και το λαλίστατο «γραφείο τύπου» της δύναμης – δεν τόλμησε να το σχολιάσει ποτέ, παρόλο που τους προκαλέσαμε κατ’ επανάληψη, ακόμακαι σε ανοικτή συζήτηση από την τηλεόραση. Ο καθένας, βέβαια, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό και πόσον «ωραία» αστυνομία έχουμε. (Και μόνο λίγα από όσα της καταμαρτυρεί καθημερινά ο απλός κόσμος σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ αν δημοσίευε κάποιος, σε μέρες μέσα θα συμπλήρωνε ογκώδη τόμο!)

Σκοπός η νομιμοποίηση της παρανομίας

ΤΟ θέμα στην περίπτωση της άρσης του «απορρήτου», δεν είναι να δοθούν στην αστυνομία περαιτέρω δυνατότητες στην παρακολούθηση ηλεκτρονικών μηνυμάτων κ.λπ., όπως αναφερόταν στο σχετικό νομοσχέδιο. Η μόνη επιδίωξή του, ήταν να μετατραπεί σε νόμιμη η παράνομη συνήθεια, να παρακολουθούνται όλα τα μέσα της καλπάζουσας τεχνολογίας, τακτική που ακολουθείται δεκαετίες τώρα από την αστυνομία, χωρίς ποτέ η Βουλή να πάρει οποιοδήποτε μέτρο.

«ΑΝ», όπως είχαμε γράψει και σε άρθρο μας στον «Φιλελεύθερο» στις 3.7.2015 , «είχαμε τους σωστούς αστυνομικούς (και δεν μιλούμε για το σύνολο) και τη σωστή αστυνομία, κι αν δεν είχαμε τη γνώση σωρείας παρανομιών από μέρους τυ Σώματος,  ναι, να γίνει το κάθε τι για την πάταξη παρανομιών, όπως αυτές αναφέρονται σο νομοσχέδιο. Αλλά, επειδή η έξωθεν – και έσωθεν – μαρτυρία για την αστυνομία όζει από απόσταση χιλιομέτρων, θα πρέπει να γίνουν πρώτα πολλά για την εκ βάθρων αναμόρφωση και αναδιοργάνωσή της, σε συνδυασμό με όλην εκείνη τη «φάρα και μάρα», που αποκαλούνται κατ’ επίφαση «συνεργάτες» και ύστερα να δίδεται εμπιστοσύνη σ’ αυτήν εν λευκώ για οτιδήποτε. Ελπίζω – παρόλο που αμφιβάλλω – να υπάρξουν σχόλια επί των απόψεών μου, ώστε να διεξαχθεί ένας εποικοδομητικός, ανοικτός διάλογος. Με τον τρόπο αυτό, ο κυπριακός λαός θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει πολλές, ενδιαφέρουσες και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για το ποιαν ακριβώς αστυνομίαν έχει και πληρώνει γι’ αυτήν κάθε χρόνο δεκάδες εκατομμύρια.»

ΚΑΙ, βέβαια, φωνή βοώντος εν τη ερήμω…

  • Το ερώτημα είναι γιατί ο κ. Προδρόμου, εφ’ όσον διατηρεί την αρχικώς αναφερθείσα δική του σωστή θέση, ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου του Ιωνά; Του μεγάλου αυτού ανίδρωτου προασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Εκτός αν και στον ΔΗΣΥ επικρατεί η ίδια κατάσταση με το ΑΚΕΛ του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε κι όποιος τυχόν διαφωνεί, στην πάντα τον πετάσσουμε!..»

ΑΣΦΑΛΩΣ, κανένας δεν θέλει να μην ερευνούνται από κάθε πλευρά οικονομικά και άλλα εγκλήματα, όπως παιδεραστίες και ναρκωτικά, αλλά να μην γίνεται κατάχρηση του δικαιώματος και των «κλειδιών» που έχει η αστυνομία κατά τη διερεύνησή τους. Αυτό είναι το πρέπον, το σημαντικό. Αλλά, ποιος μπορεί να πείσει έστω και έναν σ’ αυτόν τον μικρό τόπο όπου τα ΠΑΝΤΑ γίνονται γνωστά σε ελάχιστο χρόνο, ότι με την αστυνομία που έχουμε, οι παρακολουθήσεις που γίνονταν ως τώρα παράνομα και τούδε και στο εξής θα γίνονται νομότυπα, θα περιορίζονται στη διερεύνηση συγκεκριμένων σοβαρών αδικημάτων; Αν υπάρχει έστω και ένας ανεξάρτητος κριτής που έχει αυτή την άποψη, να βγει στο φανερό για να το συζητήσουμε.

Θύμα παρακολουθήσεων οι εφημερίδες Σαμψών

ΟΣΟ για τον κ. Σωτήρη Σαμψών, που οι ψήφοι πολλών που εκτιμούσαν τον πατέρα του τον έκαμαν βουλευτή, θα πρέπει να ξέρει – κι αν δεν ξέρει να μάθει – ότι το δημοσιογραφικό συγκρότημα του Ν. Σαμψών υπήρξε  θύμα ατέλειωτων παρακολουθήσεων από το ζυριχικό καθεστώς. Όσοι έζησαν το όργιο αυτό γνωρίζουν τις λεπτομέρειες, που ούτε και οι δράστες της παρανομίας αυτής δεν αρνήθηκαν.

ΑΛΛΑ και ως δικηγόρος και Πρόεδρος της Επιτροπής Νομικών της άβουλης Βουλής μας, ο Σωτήρης Σαμψών μπορεί να δέχεται και να ψηφίζει πρόνοιες που όλοι ξέρουμε εκ προοιμίου ότι ΔΕΝ θα τηρηθούν; Ότι τα περί δικαστικών διαταγμάτων και άλλων «δικλείδων ασφαλείας» δεν «αγοράζονται» τοις μετρητοίς από τον κόσμο; Όταν όμως και ο ίδιος, όπως και άλλοι που ψήφισαν υπέρ – οι πάντες – θα είμαστε θύματα ανόητων και άσχετων παρακολουθήσεων, τότε ασφαλώς «θα έρθουν πόσσω τους». Αλλά θα είναι αργά.

ΔΕΝ αμφισβητούμε τις προθέσεις του Γενικού Εισαγγελέα να αυξηθούν τα όπλα για καταπολέμηση του σοβαρού εγκλήματος, αλλά καλά κάνει να ερευνήσει σχολαστικά και το τι κάνει η αστυνομία. Πώς ενεργεί, πότε ενεργεί, εναντίον ποίων ενεργεί και ποιο θετικό αποτέλεσμα έχουν οι ενέργειές της.

  • Γιατί αυτό που όλοι βιώνουμε, είναι ότι η αστυνομία κάνει «πούμπουρο» μια επιτυχία της, που μπορεί να μην αξίζει καν τον κόπο και που ποτέ δεν παρουσιάζεται στο δικαστήριο, ενώ, αντίθετα, τρανταχτές παρανομίες μελών και υπηρεσιών της φροντίζει με διάφορους τρόπους να τις θάβει, με τη γελοία πάντα επωδό…«διερευνώνται»! Αλλά, ακόμα και όταν αυτές – μετά από χρόνια – βρεθούν σε δικαστικές αίθουσες δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα, ακριβώςμ είτε γιατί πριν δεν ακολουθήθηκαν οι πρέπουσες διαδικασίες, ή και γιατί…πέθαναν οι μάρτυρες, οπότε δεν μπορεί να γινει δίκη και, άρα, γιοκ καταδίκη.

ΚΑΙ κάτι συναφές, όμως, με αυτά: Το ότι το Έβερεστ του οικονομικού τσουναμιού που έπληξε τον τόπο μας δεν έχει πειραχτεί μέχρι τώρα, είναι μήπως γιατί ένα e-mail ή ένα SMS δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως μαρτυρία στο δικαστήριο; Αστείο. Ναι, αλλά είναι με τέτοια αστεία που καθημερινά αγανακτεί, εξανίσταται και αηδιάζει ο κόσμος, με αποτέλεσμα να ακούονται κατεβατά καθημερινά κατά της αστυνομίας.

ΛΕΧΘΗΚΕ και το γαργαλιστικό, πως στο μέλλον, σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η εγκριθείσα – με οριακή πλειοψηφία, να μην το ξεχνούμε – νομοθεσία δεν είναι η σωστή, «τότε μπορούμε να την καταργήσουμε». Ούτε σε νηπιαγωγεία, όμως, δεν μπορεί να γίνει αρεστό τέτοιο επιχείρημα. Και ο λόγος απλός: Το νησί αυτό είναι η… ορίτζιναλ Μπανανία, όπου θεμελιώδες άρθρο πλεύσης του παραπαίοντος κράτους, είναι το ρητό «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Αλλά και να καταργηθεί η νομοθεσία, μπορεί να αλλάξει καθόλου την παγιωμένη και τσιμεντωμένη στρεβλή νοοτροπία που επικρατεί στην αστυνομία, η οποία, μάλιστα, συνεχώς ανακαινίζεται και αναπαλαιώνεται ;

Μερικά μόνο χελιδόνια δεν φέρνουν την άνοιξη

ΝΑ επαναλάβουμε, πως για το συνεχιζόμενο από το 1960 μπάχαλο στην αστυνομία κάποιοι πρέπει να ντρέπονται, όμως  η ντροπή εξυπακούει και την ύπαρξη «τσίππας». Τι παρατηρούμε όμως με λύπη μας; Ότι και εκεί που υπάρχουν ίχνη έστω «τσίππας», με το που βρεθεί κάποιος σε μια θέση, η «τσίππα» μπαίνει αμέσως στον κατάλογο των αγνοουμένων αξιών και ο κάκιστα ευρισκόμενος στη θέση γίνεται αυτόματα αόμματος και κωφάλαλος! Μόνη εξαίρεση του κανόνα, όταν αυτάρεσκα πουλά λουβάνες από τα μικρόφωνα, όταν ανέμελα χαριεντίζεται και ασκόπως περιφέρεται κοστουμαρισμένος σε εκδηλώσεις και σαλόνια και…βέεεεβαια, όταν απολαμβάνει το παχυλό τσιέκκι του το τέλος κάθε μηνός. Στην τελευταία μάλιστα περίπτωση αποκτά αυτομάτως λαλιάν λέοντος, οπότε μερακλώνει  και άρχεται σιγοτραγουδών το…«Είμαι πολύ ωραίος, βεβαίως, βεβαίως!..»

ΝΑ είμαστε όμως δίκαιοι: Στη «συνομοταξία» αυτή ποσώς δεν περιλαμβάνουμε τον Αρχηγό Αστυνομίας. Κι αυτό λόγω προσωπικής γνώσης για την προσωπικότητα, το ήθος και την έφεσή του στο καθήκον.  Yπάρχουν, και άλλοι σίγουρα με τα ίδια προσόντα στο αστυνομικό Σώμα, αλλά μερικά μόνον χελιδόνια ΔΕΝ μπορούν να φέρουν την άνοιξη.

nikospa.wordpress.com  

29.11.2015

 

This entry was posted in ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.