Η ώρα της διπλωματίας και της ευθύνης

ΜΕ το δίκαιό του ανησυχεί ο κάθε Κύπριος, για όσα δραματικά συμβαίνουν στην περιοχή μας. Επίκεντρο των εξελίξεων αυτών η κρίση στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, με αφορμή την πρόκληση από πλευράς της δεύτερης, να καταρρίψει πολεμικό αεροπλάνο που επιχειρούσε στη Συρία κατά των τζιχαντιστών.

ΜΕ βάση το γεγονός αυτό και σε συνδυασμό προς όλα τα άλλα δυσάρεστα που βρίσκονται σε εξέλιξη, ουδείς μπορεί να προβλέψει ποιο θα είναι το μέλλον. Το ότι, βέβαια, η Ρωσία εσπευσμένα ενισχύει το οπλοστάσιό της στην περιοχή, δεν νομίζουμε να αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι μπήκαμε για τα καλά σε ανησυχητικά μονοπάτια. Σε «διακεκαυμένη ζώνη», με την Κύπρο να παρακολουθεί με δέος τα τεκταινόμενα. Να στέκει με ανοικτό το στόμα στο μέσο της σκηνής και να περιφέρει σφαιρικά το βλέμμα απλανώς και να σταυροκοπιέται!..

Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ λαός πρέπει απαραιτήτως να διατηρήσει τη ψυχραιμία του, παρόλο που αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να απαλλαγεί από το άγχος. Σαν φοβισμένος λαγός βλέπει με απόγνωση γύρω του, όπου τα λιοντάρια είναι πολλά, αν δε κάποια στιγμή συγκρουστούν μεταξύ τους, στις αρνητικές επιπτώσεις  που θα προκύψουν θα έχει κι αυτός το «μερτικό» του, κατά το γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη. Ειδικά όμως τώρα που μιλούμε, δεν είναι καθόλου «κρυφοί οι ανέμοι» που φυσούν, αλλά φανεροί και θυελλώδεις.

ΟΙ αρμόδιοι μιλούν για αυξημένη ετοιμότητα και λήψη μέτρων, αλλ’ αυτά ακούονται με πολλή δυσπιστία. Δεν μας εφησυχάζουν. Κανένας, όμως, δεν πρέπει να θεωρεί ότι «ξοφλήσαμε». Ότι στερούμαστε ελπίδας και προσμονής, γιατί «το καλό το παλικάρι, ξέρει κι άλλο μονοπάτι». Κι αυτό είναι η διπλωματία. Να κτυπήσουμε πρέπει ξένες πόρτες. Να συζητήσουμε με φίλους μας. Να δώσουμε διευκολύνσεις αν μας ζητηθούν. Η στρατηγική θέση της Κύπρου είναι υποβοηθητική για τέτοιες κινήσεις, οι οποίες απαραιτήτως πρέπει να γίνουν.

ΔΕΝ έχουμε άλλη διέξοδο. Είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας μας. Να πολιτευθούμε με σύνεση και προσοχή για ένα καλύτερο αύριο. Με σβελτάδα και πατριωτισμό. Χωρίς φόβο, μεμψιμοιρίες και αναστολές. Ακριβώς, γιατί τώρα δεν είναι ώρα για φοβίες και κλαψουρίσματα. Είναι ώρα ευθύνης.

nikospa.wordpress.com

25.11.2015

This entry was posted in ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.