Η σημασία της αποχώρησης της Ελένης Θεοχάρους και τα μηνύματα

Καμπανάκι κινδύνου όσα καταμαρτύρησε στην ηγεσία του ΔΗΣΥ

ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣΔΕΝ ήταν κεραυνός εν αιθρία η παραίτηση της ευρωβουλευτού Ελένης Θεοχάρους από τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Αναμενόταν από καιρό, όμως ενέχει μεγάλη σημασία η χρονική στιγμή που επέλεξε την έξοδο. Στην ουσία, η ενέργεια αυτή ταρακουνά τα πολιτικά νερά, με συνέπειες που, λίγο-πολύ είναι προβλέψιμες.

ΕΝ ΠΡΩΤΟΙΣ, θα υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στον ΔΗΣΥ. Και ας μην λέγει ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος κ. Προδρόμου, ότι όποιος θέλει μπορεί να μπει στο κόμμα και όποτε θέλει μπορεί να φύγει. Το κόμμα έχει αρχές, έχεις κανονισμούς, έχει επιδιώξεις και αυτοί που ανήκουν σ’ αυτό σημαίνει ότι ενστερνίζονται τις θέσεις αυτές. Όταν όμως, όπως τώρα η κ. Θεοχάρους, επιλέγει το δρόμο της φυγής και «ψάλλει» στην ηγεσία του κόμματος τα εξ αμάξης, υπάρχει πρόβλημα. Σοβαρό πρόβλημα. Δεν είναι ένα απλό μέλος ή οπαδός του κόμματος η κ. Θεοχάρους, γι’ αυτό και το θέμα δεν μπορεί να περάσει στο ντούκου. Ο ΔΗΣΥ έχτισε πάνω στη Θεοχάρους, κέρδισε πολλά από αυτήν. Πήρε αριθμό ψήφων στης ευροεκλογές πολύ μεγάλο, που αύξησε τα ποσοστά του (διπλάσιο σχεδόν από εκείνο του δεύτερου στη σειρά) και δεκάδες χιλιάδες από αυτές τις ψήφους ήσαν προσωπικές, δικές της κ. Θεοχάρους, γεγονός που σημαίνει πολλά.

ΚΑΙ μόνο η αναφορά της κ. Θεοχάρους ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να φύγει από το κόμμα, πρέπει να ανησυχήσει την ηγεσία του. Επίσης, όσα είπε κατά την εξαγγελία της Κίνησής της «Αλληλεγγύη», ήσαν σαφή και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις. Διαφωνεί λέει ριζικά με τη στάση που ακολουθεί το κόμμα στο Κυπριακό, γιατί, όπως εξήγησε, «αποτελεί πολιτική συνεχών υποχωρήσεων και επώδυνων συμβιβασμών, πολιτική εσφαλμένη, που συνιστά εκτροπή από τις διακηρυγμένες θέσεις του κόμματος». Επίσης: «Η ηγεσία διολίσθησε σε νοοτροπίες παντελούς υποτίμησης της διαφορετικής άποψης και υπόσκαψης των εκφραστών, υποκύπτοντας σε πιέσεις για πολιτική αδρανοποίηση των διαφωνούντων. Η εκπεφρασμένη βούληση του λαού αγνοείται παντελώς, οι δυνατότητες που μας παρέχει  η ένταξή μας στη Ε.Ε. εξανεμίζονται διαρκώς, η πολιτική μας στην Ένωση δεν είναι καθόλου διεκδικητική και θυσιάζονται στρατηγικά πλεονεκτήματα στην προσπάθεια συντήρησης καλού κλίματος στις συνομιλίες. Παράλληλα, καλλιεργούνται υπέρμετρες προσδοκίες στον λαό και στον έξω κόσμο για επικείμενη λ΄ση και βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεις να πεισθεί ο λαός να αποδεχθεί προκαταβολικά μια λύση που δεν τη γνωρίζει.»

ΤΟ σφοδρό αυτό κατηγορητήριο, με «κερασάκι στην τούρτα»  τις αναφορές σε «ανομιμοποίητες επιλογές», το ότι «η λειτουργία του κόμματος παραπαίει», με την παράλληλη πρόκληση της κ. Θεοχάρους «η παρούσα ηγεσία να κάνει ένα ελεύθερο δημοψήφισμα ανάμεσα στα μέλη, στους φίλους και στους οπαδούς του ΔΗΣΥ για να διαπιστώσει σε ποιο βαθμό γίνεται αποδεκτή», είναι πολύ βαριές κατηγορίες και αποτελούν πρωτοφανή πρόκληση για την ηγεσία του κόμματος, η οποία και πρέπει να τις λάβει πολύ σοβαρά υπ’ όψη.

ΑΛΛΑ, ο χείμαρρος κατηγοριών και διαπιστώσεων της κ. Θεοχάρους, δεν περιορίστηκε μόνο στην ηγεσία του ΔΗΣΥ. Κάλυψε σφαιρικά και τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας. Με σαφή την επισήμανση, ότι «τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα γίνονται επικίνδυνα» και ότι «ο παλαιοκομματισμός, που αναπαράγει τον φαύλο κύκλο της αποτυχίας και της καταστροφής, πρέπει να ξηλωθεί». «Ο πολίτης», είπε, βρίσκεται σε αδυναμία και απόγνωση. Διαπιστώνει μια συνεχή λεηλασία της υπόστασης του κράτους και της συλλογικής αξιοπρέπειας της κοινωνίας, αλλά και μια ισοπέδωση της δικής του πατριωτικής περηφάνιας. Είναι εμφανής η σύληση των αρχών, των αξιών και της ίδιας της ζωής μας. Η δημαγωγία, η αυθαιρεσία, η άγονη αντιπαράθεση και ο άκρατος προκλητικός λαϊκισμός κυριαρχούν στον πολιτικό λόγο».

ΑΝ αυτά όλα, που είναι λίγα μόνο απ’ όσα ανέφερε η κ. Θεοχάρους δεν ενεργοποιήσουν το καμπανάκι κινδύνου για την ηγεσία του ΔΗΣΥ και συνεχίσει να συμπλέει με το ΑΚΕΛ, δήθεν ότι «θα λύσουν μαζί το Κυπριακό» (δύο και δυο στην πολιτική δεν κάνουν τέσσερα), τότε θα μπορούμε άνετα να μιλούμε για το άκρον άωτο της αφέλειας και της πορείας προς αυτοκαταστροφή. Εξέλιξη, την οποία απευχόμαστε, είμαστε όμως σίγουροι ότι αυτή θα χαροποιήσει το ΑΚΕΛ, το οποίο, με βάση τις ιδεολογικές του «υποθήκες», υπάρχει μόνο για να υπηρετεί και να νοιάζεται για το ίδιο και για τίποτε άλλο. (Χριστόφιας: «Το κόμμαν τζιαι τ’ αμμάθκια σας, ρε!..»)

nikospa.wordpress.com

(Δημοσιεύτηκε και στην καθημερινή εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», την Τετάρτη 25.11.2015).

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.