Η 28η Οκτωβρίου 1940 και το χρέος μας

ΕΠΟΣ 1940 22

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940. Μάταια θα αναδιφήσει κανείς στην Ιστορία ξένων λαών, για να βρει χρονολογία που να δηλώνει τόσο ψυχικό μεγαλείο ολόκληρου Έθνους, όσο αυτή της Ελλάδας. Ενός Έθνους, του οποίου οι παραδόσεις έχουν τις ρίζες τους στα βάθη των αιώνων, ενός Έθνους του οποίοι ο πολιτισμός έγινε και πολιτισμός ολόκληρης της εξελιγμένης ανθρωπότητας. Έθνους μικρού σε αριθμό και φτωχού σε υλικά και τεχνικά μέσα, που όμως δεν δίστασε να ριφθεί σ’ έναν άνισο αγώνα για να σώσει την ελευθερία και την τιμή του.

Σ’ ΕΝΑΝ κόσμο εξαθλιωμένο από τις υλιστικές θεωρίες, εκφυλισμένο από την τεχνική πρόοδο και συνεχόμενο από την υλική βία, ο ελληνικός λαός, αψηφώντας τα πάντα, ύψωσε τον εαυτό του πάνω από δυσχέρειες και ελλείψεις, πάνω από αθλιότητες και ανθρώπινες αδυναμίες και, σαν γίγαντας, αφού συνέτριψε τη σιδερόφρακτη δύναμη του κακού, καταύγασε την υφήλιο με το φως της αθάνατης ελευθερίας. Μέχρι την τιτανομαχία της Πίνδου, οι δυνάμεις του κακού δεν είχαν γνωρίσει την αποτυχία. Σε πλήρη ομοφωνία,

ΕΠΟΣ 1940 9 οι δικτατορίες της Δύσης και της Ανατολής – η φαιά και η ερυθρά – σάρωσαν τη βόρεια, μέση και ανατολική Ευρώπη, καταβρόχθισαν τα ξένα εδάφη και υποδούλωσαν τους δυστυχείς λαούς τους. Η Γαλλία, με τον γηραιό στρατάρχη επικεφαλής, πρόσφερε γη και ύδωρ στον μισητό Ούννο, ενώ η Μεγάλη Βρετανία υφίστατο την πρώτη από αιώνες προσβολή στην καρδιά της, στη μητρόπολή της. Ασθμαίνουσα ακόμη από την τρομερή αιμορραγία της κατάρρευσης του δυτικού μετώπου και της εκκένωσης της Δουγκέρκης, αγωνιζόταν για ανασύνταξη των δυνάμεών της. Στην Αφρική, οι αποικίες της καταλαμβάνονταν και οι βάσεις της στην Αίγυπτο διέτρεχαν τον έσχατο κίνδυνο. Ουδείς σύμμαχος είχε μείνει όρθιος τότε στο πλευρό της «γηραιάς Αλβιώνος».

Η ΕΥΡΩΠΗ ολόκληρος σχεδόν είχε γονατίσει στον τύραννο και μάταια αναζητούσε την αναλαμπή κάποιου ελπιδοφόρου φωτός. Τα πάντα είχε καλύψει το σκότος της τυραννίας. Παντού, εκτός από το νοτιότερο άκρο της ανατολικής Ευρώπης. Στη χώρα των θεών, την Ελλάδα, έλαμπε ακόμη το φως της ελευθερίας. Κι αυτό το φως επιδίωξε να σβήσει η φασιστική Ιταλία των οκτώ εκατομμυρίων λογχών. Έντονη υπήρξε η προσπάθειά της, πλην άστοχη. Ο βάρβαρος επιδρομέας εξευτελίστηκε, οι λόγχες του χλευάστηκαν και οι αναρίθμητες θηριώδεις λεγεώνες του διασκορπίστηκαν. Και τότε, υπόδουλοι και ελεύθεροι λαοί αναθάρρησαν, εμψυχώθηκαν από το ελληνικό παράδειγμα και ενέτειναν τις προσπάθειές τους, οι μεν πρώτοι για ανάκτηση, οι δε άλλοι για διάσωση της ελευθερίας τους. Ο ελληνικός πυρσός φώτισε εκτυφλωτικά την υδρόγειο και ο Έλληνας αγωνιστής έδειξε στους πολυάριθμους αλλά και μικρόψυχους λαούς, το δρόμο προς την ελευθερία και την τιμή. Η Ελλάδα πρόσφερε τον εαυτό της θυσία και η ανθρωπότητα σωζόταν. Το ελληνικό φως είχε ήδη φωτίσει το δρόμο της τιμής και του καθήκοντος.

ΜΕ το ΟΧΙ της Ελλάδας αφυπνίστηκε και αναθάρρησε η ναρκωμένη και καταπτοημένη ανθρωπότητα. Με το ΟΧΙ έτριψε τα μάτια η Γαλλία και είδε ότι ο πόλεμος δεν τέλειωσε με τη δική της τραγική πτώση. Με το ΟΧΙ προσγειώθηκε ο Φράνκο και αντιλήφθηκε ότι δεν

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΣΩΣΕ ΡΩΣΙΑήταν φρόνιμο να μετάσχει στον σχεδιαζόμενο χιτλερικό εγχείρημα για εκπόρθηση του Γιβραλτάρ. Με το ΟΧΙ κατοχυρώθηκε η ασφάλεια της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Με το ΟΧΙ αναγκάστηκε η Ρωσία να αναθεωρήσει τις απόψεις της για την έκβαση του πολέμου, οι οποίες την κρατούσαν μέχρι τότε πιστή σύμμαχο του Χίτλερ. Με το ΟΧΙ ηλεκτρίστηκαν οι λαοί της Ευρώπης που είχαν υποταγεί στον Άξονα και οργάνωσαν την εσωτερική τους αντίσταση. Με το ΟΧΙ συγκλονίστηκαν οι ΗΠΑ και έρριψαν στον αγώνα όλο το βάρος τη υλικής και ηθικής τους δυνάμεως.

ΜΕ βάση τα δεδομένα αυτά, ύμνους και δοξολογίες στο ένδοξο μεγαλείο της Ελλάδας οφείλουν, όχι μόνο οι Έλληνες, αλλά και κάποιοι άλλοι λαοί. Εκείνοι που ευτυχείς από τότε δρέπουν πλούσιους τους καρπούς και νέμονται ανέτως τα αγαθά της ελευθερίας και της ειρήνης των επικών και σκληρών αγώνων των Ελλήνων.

Η ΕΛΛΑΔΑ αντιστάθηκε, πολέμησε, έχυσε το αίμα της, θυσιάστηκε και έγινε ολοκαύτωμα για κάτι, το οποίο όλοι έχουν στο στόμα, ελάχιστοι όμως στο νου και την καρδία: Η Ελλάδα αγωνίστηκε για τα ιερά και τα όσια, μαρτύρησε για τη δικαιοσύνη και

ΕΠΟΣ 1940 4την ελευθερία και  κανενός μάρτυρα η θυσία για τα ιδανικά αυτά δεν πήγε χαμένη. Αλώθηκε και λεηλατήθηκε ναι, αλλά, με τη βοήθεια και των συμμάχων, μπόρεσε μετά από χρόνια, και μέσα από μύριες δυσκολίες, να ορθοποδήσει κάπως. Όχι να δικαιωθεί με βάση τους αγώνες της, αφού το δίκαιο των μικρών συνθλίβεται πάντα στους σκοτεινούς διπλωματικούς υπολογισμούς.

ΑΦΕΤΗΡΙΑ περίλαμπρη για την Ιστορία της νεώτερης Ελλάδας είναι η 28η Οκτωβρίου 1940, διότι, υπό τις πλέον δυσμενείς συνθήκες, φώτισε και καταύγασε το δρόμο της τιμής και της εθνικής αξιοπρέπειας, τον οποίο, μαρτυρική αρχικά και αλύγιστη αργότερα, περπάτησε η Ελλάδα. Την 28η Οκτωβρίου ακολούθησε το έπος του Αλβανικού μετώπου και η τραγωδία της κατοχής. Αστείρευτη πηγή ηρωισμών εναντίον των στοιχείων της φύσεως και των μηχανών του θανάτου το πρώτο και συνεχής πηγή εγκαρτέρησης, αγώνα και θυσίας.

ΣΤΗΝ τιτάνια προσπάθεια της Ελλάδας να αντισταθεί και να διώξει τον εισβολέα, είχε και η Κύπρος το μερτικό της. Τα βουνά της Πίνδου, το Ρούπελ και το ύψωμα 731, η Κλεισούρα, οι Άγιοι Σαράντα και η Κορυτσά, ποτίστηκαν και με το αίμα πολλών

ΕΠΟΣ 1940 12

συμπατριωτών μας ως σπονδή αδελφοσύνης, ως αρραβώνας αιώνιου δεσίματος.

ΔΟΞΑ και τιμή στην τότε ηγεσία του Έθνους, στους φανερούς κα αφανείς ήρωες της ελληνικής αντίστασης, τα ονόματα των οποίων ράφτηκαν στο βιβλίο της αθανασίας. Τιμή σ’ εκείνους που εμπνέονται και ακολουθούν το παράδειγμά τους και κατάρα σε όσους, με τα έργα και τα λόγια τους, μολύνουν τη μνήμη και το μεγαλείο τους.

ΣΗΜΕΡΑ, που Ελλάδα και Κύπρος ζουν δύσκολες στιγμές, η ανάμνηση και μόνο της επετείου του ΟΧΙ αποτελεί πηγή έμπνευσης και βάθρο αγώνα. Αν θυμηθούμε μόνο, πώς ο Έλληνας τσολιάς πολέμησε σε βροχές και χιόνια, νηστικός και ξάγρυπνος για μέρες, αλλά κρατήθηκε και νίκησε, αυτό να αποτελεί πρέπει την πηγή όλων των ενεργειών μας. Οι εχθροί μας Τούρκοι είναι και επίβουλοι και πολυάριθμοι. Δεν είναι, όμως, αυτό λόγος για εγκατάλειψη των εθνικών επάλξεων. Χρειάζεται αντίσταση και αντοχή. Και οσάκις χρειάζεται, να μην κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε το ΟΧΙ του Μεταξά.

ΟΧΙ σε κάθε παράλογη πρόταση.

ΟΧΙ σε ύποπτες υποδείξεις τρίτων.

ΟΧΙ σε οτιδήποτε κρίνεται καταστροφικό για την πλευρά μας.

ΕΠΟΣ 1940 5

ΖΗΤΩ η 28η Οκτωβρίου 1940.

ΖΗΤΩ το ηρωικό ΟΧΙ.

nikospa.wordpress.com

28 Οκτωβρίου 2015

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.